خاطرنشان كرديم . هرگاه استدلالات حاميان على ( ع ) در وقايع سقيفه و شورا ، محتواى نامه‌هاى حسن ( ع ) به معاويه و حسين ( ع ) به شيعيان كوفه و بصره را بخاطر بياوريم مىبينيم كه الزامات و تعهّدات و بيانات ياران حسين ( ع ) در كربلا ، سخنان رهبران توّابون در اولين گردهمايى اين نهضت ، اندرزها و ترغيبات المرى ، بازتاب همان آرمانها هستند . كافيست به اين نكته توّجه كنيم كه همهء سخنان المرى و تأكيد عمده او بر روى رابطه حسين ( ع ) با پيامبر از طريق فاطمه ( ع ) گذاشته مىشود . از على ( ع ) تنها در دو مورد نامى به ميان مىآيد : اولين مرتبه بنام حسين ( ع ) ، « حسين بن على » كه راه معمولى توصيف هر فردى است ، و در مرتبه دوم ، هنگامى كه از حسين ( ع ) بعنوان « پسر اولين مسلمان » يادآورى مىشود . ولى حتّى در اين مورد هم بلافاصله به موقعيّت او بعنوان « پسر دختر پيامبر » اشاره مىگردد ( حتّى سقيفه و شورا هم تأكيد عمده بر روى رابطه و خويشاوندى نزديك على ( ع ) با پيامبر است ) . بنابراين توّابون ، تأكيد بيشترى بر روى ايده جانشينى پيامبر و به رابطه خونى حسين ( ع ) به پيامبر ( ص ) دارند تا فرزندى على ( ع ) . بخش عمدهء سخن ، كه قاتلين حسين ( ع ) را به منظور انتقام‌گيرى از خون حسين ( ع ) بكشند و يا در غير اين صورت براى جبران اهمال‌كارى و قصور خود در پشتيبانى از حسين ( ع ) ، كشته شوند و بدين وسيله بخشش و عفو خداوندى را طلب كنند ، بعد جديدى بود كه تراژدى كربلا آن را آفريد . سرانجام با اعلام دعوت به كتاب خدا و سنّت پيامبر ، كه پيش از اين خاطر نشان شد ، سه خليفهء اول را بطور ضمنى نفى و بدين وسيله قدرت انحصارى تفسير سنّت نبوى را به على ( ع ) و ديگر امامان خاندان پيامبر مىداد . در عين حال ، مبارزهء توّابون ، از پشتيبانى 16000 نفر از كوفيان ( 11 ) برخوردار شد . زيرا ، اوضاع در كوفه براى كسب اين پيروزى از هر زمان ديگر مساعدتر شده بود . مرگ ناگهانى يزيد ، حدود زيادى سيطره امويان را بر اين استان ضعيف كرده بود . معاويه دوم فرزند مريض حال يزيد ، تنها مدت شش ماه توانست حكومت كند و سپس مرد .